تبليغاتX
یاس سوخته - شعری از مرحوم سید جواد ذاکر

كعبه خواهي كن زيارت قبله المحتاج را

خاك پاك كربلا يعني مطاف الحاج را

قبله العشاق يعني حسين

ساكنم بر در ميخانه كه ميخانه از اوست

مي خورم باده كه اين باده از اوست

گر به مسجد كشدم زاهد و در دير كشيش

چه تفاوت كند اين خانه و آن خانه از اوست

خويش بيگانه اگر زحمت و رحمت دهدم

رحمت خويش از او زحمت بيگانه از اوست

روزگاريست كه در گوشه ويرانه دل

كرده ام جاي كه گوشه ويرانه از اوست

قبله العشاق يعني حسين

گر چه پروانه دلي سوخت چه شمعي چه عجب

شمع از او محفل از او هستي پروانه از اوست

سنگ زد عاقل اگر بر دل ويرانه ما

سنگ از او عاقل از او اين دل ديوانه از اوست

+ نوشته شده در  جمعه یکم شهریور 1387ساعت 19:31  توسط محمد مج   |