تبليغاتX
یاس سوخته

 

يـــه عمــريــه تــو هيئتا

سينــه زن و گــريه كنــم

                        خدا خودش خـوب مي دونه

 دل از حسيـــن  نمـي كنم

همش ميـخونــم بـا  سرور

بــا مستي و با عشق و شور

يــه بيــت بـرا امام حسين

امـــا خـــدايـــي با غرور

                 «چي بود اون بيت »

اگـــر مـــرا رهـــا  كنـي

تــو را رهــــا نمــي كنـم

ســـر از تنــم جــدا كنـي

چــون و چـــرا نمــي كنم

خوش بود دلم به اين يه بيت

امــا يــه شب  خوابي ديدم

تـــو خــواب رويـا كه بودم           

حـــرف عجيبــي شنيــدم

دوست قــديممــو ديــتدم

كـــه خـــدا رحمتــش كنه

مـي گفت ميگم حـرفـي بهت

فكــر نكنــي حرفـــه منــه

حرفــي رو كـه مي خوام بگم

حـــرف حسيـن سر جداست

شعــري كــه دائم  مي خوني

از بيخ و بـن شعـري خطاست

مگــو اگـــر رهـــام كنـــه

اونـــو رهــــا نـمــي كنـم

بگــو اگـــه رهـــاش كنـم

منـــو رهــــا نمـــي كنــه

بـــارهـــا شده كـردي رهـا

امـــام حسيـــن رو بـا گناه

امـــا نكــرد تــو رو رهـــا

شمــا بــــرد كـــرب و بلا

بـــا رهـــا شده كه رفته ايد

از در خــونـــش شمـــا ها

ولـــي حسيـــن بـازم اومد

كشيــدتــــون تــو  هيئتـا 

      آقاااااااااااا

يعنـــي ميشــه يه بار ديگه

رو تــل زينب  بــشيـنـــم

يـــادش بخيــر تــو كربلا

چـــه حــال خوبي بود  شبا

ميـــون بــيــن الحـرمين 

حسيــن بــود عشق و صفا

حالا بگـــو تـــو رو خــدا

حسيـــن تــو را كرده  رها

 يـــا تــو شــدي از جـدا

+ نوشته شده در  جمعه سی ام شهریور 1386ساعت 23:36  توسط محمد مج   | 

به ياد مداح سينه سوخه اهل بيت و پرچم دار سيك شور

سيد محمد جواد ذاكر طباطبايي

 

                                                 « گفتگو »          

يبن الحسن ، گاهي خيال مي كنم از من بريده اي (( نه اينكه امام زمان از ما بريده باشند ، نه ، عملمون باعث ميشه از حضرت دور باشيم اونا رحمت اللعالمين اند )) يبن الحسن گاهي خيال مي كنم از من بريده اي ، خدا نكنه ،‌بهتر ز من براي دلت بر گزيده اي ، آمدم در مجلس جدت ، از من عبورمي كني دم نمي زني ، تنها دلم خوش است كه شايد نديده اي ،‌اما يك روز مي رسد كه به آغوش گيرمت آقا هرگز بعيد نيست خدا را چه ديده اي

چــي ميشه يبـن فاطمه              يه گوشه چشم نگام كني

بــا اون نــگـاه فاطمـي             دلمـــو كــربــلا كــنـــي

ميگـن كـه خـاك تربتت              مــرده رو زنــده مـي كنه

خنده كنـان ميره بهشت              هـــر كـي برات گريه كنه

اگــه ميــام در خـودنت               بـه يــه اميـدي ميشينم

آرزو دارم كــــه تـــو رو               يـه شب تــو روضه ببينم

رومـــو زميـــن نزار بزار              پـــا تــو روي ديـــده ما

اگه واست زحمتي نيست             الان بــيـــا روضـه مــــا

قــديمــا وقتـي اسمتـو             ميشنيدم مست ميشدم

بـــا گفتن ذكــر حسيــن             مست حسينـي مي شدم

                                  اما آقا

چند وقته توي روضه هـات           نمي تــونم گريــه كنم

اشك و از مــن نگيــر آقا           بــزار بــرات گريـه كنم

 

 

+ نوشته شده در  جمعه سی ام شهریور 1386ساعت 23:33  توسط محمد مج   |