شعري از سيد

اگر شدم ديونه

اي مردم زمونه

دل مستم اسيره

دو ابروي كمونه

دلبر من در عالم

خوشگل و مهربونه

در مدح او چه گويم

مثل خدا مي مونه

هر كسي اونو ديده

از عاقلا بريده

با يك نظر به رويش

به روي حق رسيده

دو چشم شهلا داره

قامت رعنا داره

خدا مانند عباس

ديگه زيبا نداره

بدونيد ايها الناس

منم مجنون عباس

وقت نبرد با دشمن

اميرالمؤمنينه

حقا دلبر من

يل ام البنينه

مي خواد بره به ميدون

عاشقونه مي خنده

رقيه با دو دستش

سربندشو مي بنده

با عشق اين دلاور

خيليا سر فرازن

ارمني ها هميشه

به ابوالفضل مي نازن

سيد جواد

جواب  مرحوم سيد جواد ذاكر  به كساني به او تهمت كافر بودن زدند

 

آنكس كه مرا رافضي ام مي داند

نتواند كه مرا ز علي برهاند

من من مي گيد كافر ـ من دينم  اينه

گر حب علي و آل پاكش كفر است

من كافر اولم خدا مي داند

فرق حضرت عباس با سلمان فارسي

بيـــن يـــاران اميـــر المومنيــن

روز از ايــــام بحثــــي  شد چنين

بعـــد اهل البيــت پـــاک مصطفي

کيست انـــدر رتبــه محبــوب خدا

هست سلمـــان لايق ايــن  افتخار

يــا ابوالفضــل است صـاحب اعتبار

عده اي گفتنــد که  سلمان برتراست

در مقـام عشـق بـر عـالـم سر است

پيــش او سـر خـم شـود از چاکري

هـر کــه را بـاشد به هستي سروري

الغــرض هــر کس کلامي ساز کرد

اعتقـــاد خويــش را ابــــراز کرد

چــون دلــي آگه در  آن مجمع نبود

بي نتيجــه مــاند آن گفت و شنـود

زان قيـــاس اشتبــاه و نـــــاروا

سخت شـد آزرده قـلب  مصطفــي

شب رسيد و آن جماعت غرق خواب

کــامـدي در خـواب ايشان بوتراب

مــي خورشيـد از نگـــاه او غضب

گفت بــا آنــان چنيـن فخـر عرب

شيعــه مــا گــر بود گوهر شناس

کــي کند عبـاس را بـا کس قياس

 

عالمــي مست گـل ياس من  است

خلــق سلمـان کار  عباس من است

گــر او نـگاهي از ســر احسان کند

هر دو عــالـم را بــه  از سلمان کند

گــر چـه سلمان محرم اسرار ماست

گـر چـه فرمـودست پيغمبر ز ماست

گـر چـه او مـا را بـود خدمتگـــزار

گــر  چـه باشد  شيعه اي کامل عيار

گــر همــه عالــم ، زمين و آسمان

گــر همـه قـدوسيــان ، کـروبيتان

مـاسوي الله گــر همـه سلمان شود

در ميـــان کفـــه  ميـزان شـــود

از ســر عبـــاس در ســوي  دگـر

رشتـــه مويــي شــود گر  جلوه گر

کفــه سلمانيـــان همچــون حباب

ميــرود بــالا و بــالا بــا  شتــاب

مـــي رود تـــا آسمـــان  هفتمين

کفـــه عبـــاس مــانــد  بر زمين

چشم بگشــا بـاده در دستان اوست

عشق در صهبـاي سـر مستان اوست

عاشق سر مست معشوق است و بس

نيست در دل خبـــــر معشوق  کس

عكس حرم عشق

عكس دلربا

بچـه بــودم یه عکسی ر و

دیــدم که خیـلی دلرباست
                   مـــریــد فــراوون داره و

شفــا خونــه ی عاشقاست

چشمــام گرفتـش عکسشو

 بــونــه گــرفتـم کـه بابا
اونی کـه من می خواستمش

 همین آقاست همین آقاست

پرسیتدم از بـــابـــام کیه

این گنبـــد  کیــه طلاست
          گفتــش:عــزیــزم،پسرم

 این گنبــد امــام رضاست

  سلطان علی موســی رضا

سلطان علــی موسـی رضا

طلای گنـبــدش مثــــل

دل منـــو طــلا میــکرد
کبــوتـــر دل منــو تــو

حـــرمش هــوا میــکرد

بیــن خــودم تـا حرمش

تــوی دلــــم مــی زدم
                   همش به عکس خوشگلش

با جــون و دل زل می زدم

هر روز سحــر به عشق تو

مـــي رم روي بــام خونه

بـــا هــر سلام به حرمت

دلـــم ميگيــره  بهونـــه

نــوشتــــه بــا خط رضا

 

بـــه روي ديــوار بـهشت

خــدا گـــل وجـــودمــو

بـه عشق عمـه اش سرشت

یــه ریــزه گشتـه بـود دلم

بـــرای دیــــدن آقـــــا
همش میــگفتــم زیــر لب

دوستــت دارم امــام رضـا

دوستت دارم امــام رضـــا

دوستت دارم امــام رضــا
          دوستت دارم امـــام  رضـا

امام رضا (ع)

روز و شبهـــا پياده رفتــم تا که به مشهد رسيدم   
                               يك نظــر گنبـد طلاي رضا رو مشتــاقـانه ديدم

چي بگم من يک تماشا با دل و با جان من چه کردي
                               اتش انــدر خانه دل زد با سرو سامان من چه کرد

آمدم تـــا صحن و سرايــي پر صفـا در صفا ديدم        
                              به خدا رضـا قسم من هــر چه که ديدم رضا ديدم

مرد و زن حلقه حلقه با هم نشسته ودل خسته بودند    
                               دل بــه حلقــه حلقه زلـف امام هشتم بسته بودند

تا که هستم محو رضا و خـراب و مست پيمونه شم     
                               عاشق کاسه هــــاي زرين وکوچک سقا خونه شم

اگه با چشـم دل ببيني ســاقي سقا خونه رضاست     
                                مي دوني در کجايي وصحن با صفاي رضا کجاست

اگه يک جرعـه متـي  بنوشي تا به ابد ديوونه شوي      
                                    تا به ابد ديوونه صحــن و ساقي وسقا خونه شوي

امام رضا (ع)

سلام بچه ها ببخشيد دير آپ كردم آخه من چند وقتي كربلا بودم

 

من هم به نوبه خود ميلاد سراسر نور هشتمين اختر تابناك امامت و ولايت

قبله هفتم حضرت ثامن الحجج ، غريب الغربا

علي بن موسي الرضا

رو به تمامي شيعيان تبريك مي گويم

كرب و بلا

دوباره دل شد هوايي

مسافــــر كربــلايـــي

مي سوزم از درد اين جدايي

قرار قلبم كرب و بلاست

ترانه جــان خستــه ي من

هر لحظه هر دم كرب و بلاست

چشــام شده بـــــارونــي

اشكــام شــده پنـــهوني

تو سينه دل شده زندوني

هميشه دل بــي قــراره

هواي شيش گوشـه داره

از اين زمونه خيري نديده

داره نـواي كــرب و بلا

گشتم نگرديد هيچ جا نداره

حال و هواي كرب و بلا

سر گشتــه اي دل خونم

واي از دل مجنــونم

من تا ابد از تو مــي خونم

جا مانــده اي بــي پناهم

منتظـــر يــك نگاهـم

كي مي شود تا خاكت ببوسم

گريم برايـت نــو دو عين

سر مي گزارم بر سجده شكر

سلطان بي سر ارباب حسين

دل گشتــه پر شور و شين

ولم نكـن يــا حسيــن

منــو ببــر بيـن الحرميـن

چشــام شـده بـــارونــــي

اشكام شــده پنهوني

تو سينه دل شده زندوني

دلها بسوزد بــراي تو

بـراي تـو كربــلاي تـو

زهـرا بگـريد بر پيكـر تــو

كه افتـاده بي سر در قتلگاه

تن روي خاك و سر روي نيزه

دل پيش زينب در خيمـه گـاه

آشفتــه گشتــه حــالــم

مي ســوزم مــي نـالــم

اي واي از ايـن دل بيمـارم

از دوريــت مـي ميـرم

غم بستـه در زنجيرم

من بـي تــو از دنيا سيرم

حسين ، حسين يا مولا

 

بي بي رقيه (س)

رقيه رقيه رقيه

دل هر كي ياري داره

يار من فقط رقيه است

هميشه روي لب من

لعنت بني اميه است

من گداي دوره گردم

هيميشه پر غم و دردم

واسه خاطر رقيه

توي  ويرونه مي گردم

رقيه رقيه رقيه

دل هر كي ياري داره

يار من فقط رقيه است

هميشه روي لب من

لعنت بني اميه است

واسه ي دخت سه ساله

ميكنم هميشه ناله

گاهي داغ گل ياس

گاهي هم براي لاله

رقيه رقيه رقيه

وقتي كه بابا تو ديدي

تو آرزوت رسيدي

مثل يك مرغ مهاجر

تو از اين دنيا پريدي

همه ي عشق و اميدم

همه ي دنيا رو ديدم

اي خدا كه توي دنيا

مثل كربلا نديدم

نگاهي دوباره

امشب به عشقت مي خونم شايد دوباره

نگام كني نگن ارباب دوست نداره

بذار برات بميرم بميرم بميرم

مي دوني به چشمات اسيرم اسيرم اسيرم

حسين وااااااي ، حسين وااااااي

شب و روزم از عشقت اقا فرقي نداره

واسه ديدن كرب و بلا دل بي قراره

بذار واست بخونم بخونم بخونم

خودمو سگ تو بدونم بدونم بدونم

ديونه وار مي خونم از تو با اينكه پستم

آنقدر برات اشك مي ريزم تا زنده هستم

نگو دوستم نداري نداري نداري

بهم محل مي زاري مي زاري مي زاري

حسين وااااااي ، حسين وااااااي

روزيم نشد بيام سر رو ضريح بزارم

بياد روضه هات ز چشام بارون ببارم

مي دوني برات مي ميرم مي ميرم مي ميرم

كربلامو ازت مي گيرم مي گيرم مي گيرم

فرمانده كل قوا رهبر حسينه

عشق عشق عشق فقط بين الحرمينه

پرنده در هواتم هواتم هواتم

منتظر يك نگاتم نگاتم نگاتم

حسين وااااااي ، حسين وااااااي

فرمانده كل قوا رهبر حسينه

عشق عشق عشق فقط بين الحريمنه

براي من خدايي خدايي خدايي

نگو دوستم نداري نداري نداري

ميون عشق هاي عالم حسين رو عشقه

بهشت ما ديونه ها شهر دمشقه

ميگم همه بدونن بدونن بدونن

من سگ زينب مي مونم مي مونم مي مونم

حسين وااااااي ، حسين وااااااي

اشتباه

 

يـــه عمــريــه تــو هيئتا

سينــه زن و گــريه كنــم

                        خدا خودش خـوب مي دونه

 دل از حسيـــن  نمـي كنم

همش ميـخونــم بـا  سرور

بــا مستي و با عشق و شور

يــه بيــت بـرا امام حسين

امـــا خـــدايـــي با غرور

                 «چي بود اون بيت »

اگـــر مـــرا رهـــا  كنـي

تــو را رهــــا نمــي كنـم

ســـر از تنــم جــدا كنـي

چــون و چـــرا نمــي كنم

خوش بود دلم به اين يه بيت

امــا يــه شب  خوابي ديدم

تـــو خــواب رويـا كه بودم           

حـــرف عجيبــي شنيــدم

دوست قــديممــو ديــتدم

كـــه خـــدا رحمتــش كنه

مـي گفت ميگم حـرفـي بهت

فكــر نكنــي حرفـــه منــه

حرفــي رو كـه مي خوام بگم

حـــرف حسيـن سر جداست

شعــري كــه دائم  مي خوني

از بيخ و بـن شعـري خطاست

مگــو اگـــر رهـــام كنـــه

اونـــو رهــــا نـمــي كنـم

بگــو اگـــه رهـــاش كنـم

منـــو رهــــا نمـــي كنــه

بـــارهـــا شده كـردي رهـا

امـــام حسيـــن رو بـا گناه

امـــا نكــرد تــو رو رهـــا

شمــا بــــرد كـــرب و بلا

بـــا رهـــا شده كه رفته ايد

از در خــونـــش شمـــا ها

ولـــي حسيـــن بـازم اومد

كشيــدتــــون تــو  هيئتـا 

      آقاااااااااااا

يعنـــي ميشــه يه بار ديگه

رو تــل زينب  بــشيـنـــم

يـــادش بخيــر تــو كربلا

چـــه حــال خوبي بود  شبا

ميـــون بــيــن الحـرمين 

حسيــن بــود عشق و صفا

حالا بگـــو تـــو رو خــدا

حسيـــن تــو را كرده  رها

 يـــا تــو شــدي از جـدا

اباصالح

به ياد مداح سينه سوخه اهل بيت و پرچم دار سيك شور

سيد محمد جواد ذاكر طباطبايي

 

                                                 « گفتگو »          

يبن الحسن ، گاهي خيال مي كنم از من بريده اي (( نه اينكه امام زمان از ما بريده باشند ، نه ، عملمون باعث ميشه از حضرت دور باشيم اونا رحمت اللعالمين اند )) يبن الحسن گاهي خيال مي كنم از من بريده اي ، خدا نكنه ،‌بهتر ز من براي دلت بر گزيده اي ، آمدم در مجلس جدت ، از من عبورمي كني دم نمي زني ، تنها دلم خوش است كه شايد نديده اي ،‌اما يك روز مي رسد كه به آغوش گيرمت آقا هرگز بعيد نيست خدا را چه ديده اي

چــي ميشه يبـن فاطمه              يه گوشه چشم نگام كني

بــا اون نــگـاه فاطمـي             دلمـــو كــربــلا كــنـــي

ميگـن كـه خـاك تربتت              مــرده رو زنــده مـي كنه

خنده كنـان ميره بهشت              هـــر كـي برات گريه كنه

اگــه ميــام در خـودنت               بـه يــه اميـدي ميشينم

آرزو دارم كــــه تـــو رو               يـه شب تــو روضه ببينم

رومـــو زميـــن نزار بزار              پـــا تــو روي ديـــده ما

اگه واست زحمتي نيست             الان بــيـــا روضـه مــــا

قــديمــا وقتـي اسم